نیــــــــم سال گذشت!

دو روز پیش نیم سالت شد!

هفته ی بعد اولین نوروز زندگیته. امروز که بردمت کنترل 8 کیلو و 800 بودی و 68 سانتی متر

هفته ی پیش اولین سرماخوردگی عمرت رو تجربه کردی ( مثل خروسک بود و خداروشکر گرفتگی بینی نداشتی)

وقتی میخوای گریه کنی صدات درنمیاد. خیلی بامزه ست و دلم می سوزه البته خنده م هم میگیره.

الان دیگه روی چهار دست و پا بلند میشی و از 3و نیم ماهگی سینه خیز می رفتی حتی گاهی به سرعت.

فقط چند قدم چهاردست و پا رفته و بعد میشینی(روی یک پا و به حالت لمیده).

گاهی موقع چاردست و پا باسنت رو بلند می کنی و با یه حالت قورباقه ای می پیری جلو! طوری که حضار همه به خنده میفتن. 

حالا وقتی سمتت میایم برای اینکه بغلت کنیم دستا ت رو بلند میکنی.

همه چیز رو براحتی و بسرعت(به قول بابایی در کسری از ثانیه) میگیری دستت و مستقیم سمت دهنت.

با صدای بلند خمیازه می کشی.

چند باری موقع نشستن سرت رو بردی سمت انگشتای پات تا بخوریشون.

نزدیکان رو میشناسی و با غریبه ها غریبی نمیکنی.

اگر قد روروئک رو کوتاه تنظیم کنم باهاش حرکت میکنی، جغجغه تو خیلی دوست داری.

قدرت دستهات شکر خدا زیاد تر شده و به شدت چنگ می گیری!و یا ویشگون. طوری که اگر ناخنهات رو هر هفته نگیرم زخم می کنی.

از خواب که بیدار می شی دنبال آدمی کسی می گردی و تا دیدیش میخندی ( خیلی اون خنده هات می چسبن به آدم)

کمی سفیدترشدی و همی موهای جنینی ت هم ریخته و موی جدیدات بلند شدند.

اگه مشغول بازی عمیق باشی و از دستت شیء رو بگیرم به شدت و بامزه می زنی زیر گریه.

بازی «دالی » رو مثل همه ی بچه ها دوست داری.